پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

رباعیات

شمارهٔ ۱۵۱

احدات زمانه را چوپایانی نیست

و احوال جهان را سر و سامانی نیست

چندین غم بیهوده بخود راه مده

کین مایةۀ عمر نیز چندانی نیست

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۵۳ای در حق من وصل ترارایی ست
  2. شمارهٔ ۱۵۴بلبل نالان ز شاخ چون دلشده‌ای‌ست
  3. شمارهٔ ۱۵۵تیمار من پشت دوته باید داشت
  4. شمارهٔ ۱۵۶آنکس که چو شمع آتش اندر جان داشت
  5. شمارهٔ ۱۵۷آمد بر من چو بر کفم زر پنداشت
  6. شمارهٔ ۱۵۸فصّاد چو بر رگ تو نشتر بگماشت
  7. شمارهٔ ۱۵۹نقّاش که آن صورت زیبا بنگاشت
  8. شمارهٔ ۱۶۰غافل بودم که یار بر ما بگذشت
همه‌ی رباعیات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.