پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

رباعیات

شمارهٔ ۱۶۰

غافل بودم که یار بر ما بگذشت

چون برق برهگذار بر ما بگذشت

نادیده رخش تمام تا چشم زدیم

چون راحت روزگار بر ما بگذشت

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۶۲تیغ تو که مغز شهریاران بشکافت
  2. شمارهٔ ۱۶۳چون بلبل مست راه در بستان یافت
  3. شمارهٔ ۱۶۴امشب ز غمت میان خون خواهم خفت
  4. شمارهٔ ۱۶۵بس کس که زجور خلق دل ریش برفت
  5. شمارهٔ ۱۶۶مویی که ز فرق آن دلارای برفت
  6. شمارهٔ ۱۶۷روی تو بدید عقل را رای برفت
  7. شمارهٔ ۱۶۸اطراف چمن لالۀ دلکش بگرفت
  8. شمارهٔ ۱۶۹دیشب هوس دل غمینم بگرفت
همه‌ی رباعیات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.