پرش به محتوای اصلی

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۷۱آن بت که جهان بغمزۀ مست گرفت
  2. شمارهٔ ۱۷۲گرچه کرمت ز من عنان باز گرفت
  3. شمارهٔ ۱۷۳یارآمد و دست من آشفته گرفت
  4. شمارهٔ ۱۷۴دل باز حدیث شادی افسانه گرفت
  5. شمارهٔ ۱۷۵دل را هوس زلف دلارای گرفت
  6. شمارهٔ ۱۷۶راز تو بنزد این و آن نتوان گفت
  7. شمارهٔ ۱۷۷در کوی وفا چو بی درنگیست دلت
  8. شمارهٔ ۱۷۸ای جان و جهانرا مدد از لطف و دمت
همه‌ی رباعیات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.