پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

رباعیات

شمارهٔ ۱۷۲

گرچه کرمت ز من عنان باز گرفت

دل دوستی ترا بجان باز گرفت

شهری همه در زبان گرفتند مرا

کز من قلمت چرا زبان باز گرفت

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۷۴دل باز حدیث شادی افسانه گرفت
  2. شمارهٔ ۱۷۵دل را هوس زلف دلارای گرفت
  3. شمارهٔ ۱۷۶راز تو بنزد این و آن نتوان گفت
  4. شمارهٔ ۱۷۷در کوی وفا چو بی درنگیست دلت
  5. شمارهٔ ۱۷۸ای جان و جهانرا مدد از لطف و دمت
  6. شمارهٔ ۱۷۹ای جان جهان را مدد از لطف دمت
  7. شمارهٔ ۱۸۰در حیله گری هزار رنگ آورمت
  8. شمارهٔ ۱۸۱با آنکه زیان شدست یکسر قلمت
همه‌ی رباعیات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.