پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

رباعیات

شمارهٔ ۱۷۹

ای جان جهان را مدد از لطف دمت

حیران شده عقل از صفت بیش و کمت

روزی صدبار همچو زلف بخدمت

اندیشه ز سر رفته فرو تا قدمت

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۸۱با آنکه زیان شدست یکسر قلمت
  2. شمارهٔ ۱۸۲از لطف نمی شود مصور دهنت
  3. شمارهٔ ۱۸۳من دوش دلی ز دستکار دهنت
  4. شمارهٔ ۱۸۴تا من نکنم چو گل پر از زر دهنت
  5. شمارهٔ ۱۸۵یک شب خواهم خراب و ناپروایت
  6. شمارهٔ ۱۸۶در حسن ندارد گل صد پر پایت
  7. شمارهٔ ۱۸۷ای قبله گه ملک خم ابرویت
  8. شمارهٔ ۱۸۸بشنو زمن ای قبلۀ جانم رویت
همه‌ی رباعیات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.