پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

رباعیات

شمارهٔ ۱۸۴

تا من نکنم چو گل پر از زر دهنت

یک دم نکند خنده گذر بر دهنت

هر چند چو شمع سرکشی عادت تست

هم نری شوی چوزر نهم بر دهنت

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۸۶در حسن ندارد گل صد پر پایت
  2. شمارهٔ ۱۸۷ای قبله گه ملک خم ابرویت
  3. شمارهٔ ۱۸۸بشنو زمن ای قبلۀ جانم رویت
  4. شمارهٔ ۱۸۹تا گشت عتاب و جنگ با ماش فراخ
  5. شمارهٔ ۱۹۰شد راحت آن روی دلارای فراخ
  6. شمارهٔ ۱۹۱گردون که همه گرد جفا می گردد
  7. شمارهٔ ۱۹۲آن باده که چشم عیش روشن دارد
  8. شمارهٔ ۱۹۳دریاب گرت دست رسی خواهد بود
همه‌ی رباعیات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.