پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

رباعیات

شمارهٔ ۱۸۹

تا گشت عتاب و جنگ با ماش فراخ

شد تنگ شکر زان لب در پاش فراخ

گفتند فراخست دهان خوش او

آن روزی جان ماست گو باش فراخ

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۹۱گردون که همه گرد جفا می گردد
  2. شمارهٔ ۱۹۲آن باده که چشم عیش روشن دارد
  3. شمارهٔ ۱۹۳دریاب گرت دست رسی خواهد بود
  4. شمارهٔ ۱۹۴بلبل بسپیده دم همی زد فریاد
  5. شمارهٔ ۱۹۵دمی می رفتم مست و کش و خرّم و شاد
  6. شمارهٔ ۱۹۶وقتی که بتم گره بر آن زلف نهاد
  7. شمارهٔ ۱۹۷از بس که سوی چمن برد بوی تو باد
  8. شمارهٔ ۱۹۸پیوسته مرا چون تو بتی در بر باد
همه‌ی رباعیات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.