پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

رباعیات

شمارهٔ ۱۹۵

دمی می رفتم مست و کش و خرّم و شاد

آن ماه دو هفته پیش من باز افتاد

گفتا که چه حالتست؟ گفتم فریاد

کان نوبت ما بقای سوگند تو باد

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۹۷از بس که سوی چمن برد بوی تو باد
  2. شمارهٔ ۱۹۸پیوسته مرا چون تو بتی در بر باد
  3. شمارهٔ ۱۹۹ای داده مرا جان و جوانی بر باد
  4. شمارهٔ ۲۰۰خورشید غلام آن رخ مه وش باد
  5. شمارهٔ ۲۰۱کس چون تو اسیر ریش بسیار مباد
  6. شمارهٔ ۲۰۲.... عشق تو فیروز مباد
  7. شمارهٔ ۲۰۳بی روی توام صبر و دل و هوش مباد
  8. شمارهٔ ۲۰۴پیوسته کمان دولتت بر زه باد
همه‌ی رباعیات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.