پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

رباعیات

شمارهٔ ۲۰۴

پیوسته کمان دولتت بر زه باد

روز تو ز روز و شبت از شب به باد

تا عالم و آب و خاک بر جای بود

بر روی زمین حکم تو فرمان ده باد

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۰۶گل گرچه بطبع خوب و دمساز افتاد
  2. شمارهٔ ۲۰۷دل چون ز جهان عیش یکسو افتاد
  3. شمارهٔ ۲۰۸آن دل که بکام دل بدخواه افتاد
  4. شمارهٔ ۲۰۹ایّام جز از عشوۀ بسیار نداد
  5. شمارهٔ ۲۱۰یک روز فلک کار مرا ساز نداد
  6. شمارهٔ ۲۱۱ساقی بر من چو جام روشن بنهاد
  7. شمارهٔ ۲۱۲ذوقیست لب ترا که جان دریابد
  8. شمارهٔ ۲۱۳بی روی تو جز بخت نگون کی خسبد؟
همه‌ی رباعیات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.