پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

رباعیات

شمارهٔ ۲۱۳

بی روی تو جز بخت نگون کی خسبد؟

بیدار بکارت اندرون کی خسبد؟

در ارزوی تو گر نخفتم چه عجب؟

خون گشت مرا دو چشم ، خون کی خسبد

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۱۵چون آه دمادمم افتد
  2. شمارهٔ ۲۱۶زلفت که زروی باز پس می افتد
  3. شمارهٔ ۲۱۷عکس رخ تو چو بر فلک می افتد
  4. شمارهٔ ۲۱۸چون غنچۀ گل در تک و پو می افتد
  5. شمارهٔ ۲۱۹زلفت همه بر لالۀ تر می غلتند
  6. شمارهٔ ۲۲۰اشکم ز تو در خون جگر می غلتد
  7. شمارهٔ ۲۲۱کی بی تو مرا چو غنچه دل خوش گردد؟
  8. شمارهٔ ۲۲۲از عکس لبت دیده بدخشان گردد
همه‌ی رباعیات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.