پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

رباعیات

شمارهٔ ۲۱۴

در بزم ملک زهره نواگر زیبد

خورشید شراب و ماه ساغر زیبد

گر صورت مملکت مصور گردد

رای ملک الملوکش افسر زیبد

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۱۶زلفت که زروی باز پس می افتد
  2. شمارهٔ ۲۱۷عکس رخ تو چو بر فلک می افتد
  3. شمارهٔ ۲۱۸چون غنچۀ گل در تک و پو می افتد
  4. شمارهٔ ۲۱۹زلفت همه بر لالۀ تر می غلتند
  5. شمارهٔ ۲۲۰اشکم ز تو در خون جگر می غلتد
  6. شمارهٔ ۲۲۱کی بی تو مرا چو غنچه دل خوش گردد؟
  7. شمارهٔ ۲۲۲از عکس لبت دیده بدخشان گردد
  8. شمارهٔ ۲۲۳جایی که مل لعل پیاپی گردد
همه‌ی رباعیات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.