پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

رباعیات

شمارهٔ ۲۰۰

خورشید غلام آن رخ مه وش باد

تیرستم ترا دلم ترکش باد

در خاک در تو مرد خوش خوش دل من

یا رب که دعا کرد؟ که خاکش خوش باد

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۰۲.... عشق تو فیروز مباد
  2. شمارهٔ ۲۰۳بی روی توام صبر و دل و هوش مباد
  3. شمارهٔ ۲۰۴پیوسته کمان دولتت بر زه باد
  4. شمارهٔ ۲۰۵جام طربم زناگه از دست افتاد
  5. شمارهٔ ۲۰۶گل گرچه بطبع خوب و دمساز افتاد
  6. شمارهٔ ۲۰۷دل چون ز جهان عیش یکسو افتاد
  7. شمارهٔ ۲۰۸آن دل که بکام دل بدخواه افتاد
  8. شمارهٔ ۲۰۹ایّام جز از عشوۀ بسیار نداد
همه‌ی رباعیات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.