پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

رباعیات

شمارهٔ ۲۰۱

کس چون تو اسیر ریش بسیار مباد

برگردن هیچکس چنان بار مباد

باریش چنان کسی سروکار مباد

برریشستان کسی گرفتار مباد

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۰۳بی روی توام صبر و دل و هوش مباد
  2. شمارهٔ ۲۰۴پیوسته کمان دولتت بر زه باد
  3. شمارهٔ ۲۰۵جام طربم زناگه از دست افتاد
  4. شمارهٔ ۲۰۶گل گرچه بطبع خوب و دمساز افتاد
  5. شمارهٔ ۲۰۷دل چون ز جهان عیش یکسو افتاد
  6. شمارهٔ ۲۰۸آن دل که بکام دل بدخواه افتاد
  7. شمارهٔ ۲۰۹ایّام جز از عشوۀ بسیار نداد
  8. شمارهٔ ۲۱۰یک روز فلک کار مرا ساز نداد
همه‌ی رباعیات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.