کمال‌الدین اسماعیل
شمارهٔ ۱۸۱
با آنکه زیان شدست یکسر قلمت
هم می نکند یاد ز چاکر قلمت
هر چند که بر خطا قلم می نرود
نامم بخطا نمی رود بز قلمت
کمال‌الدین اسماعیل
ادامه‌ی رباعیات
- شمارهٔ ۱۸۳من دوش دلی ز دستکار دهنت
- شمارهٔ ۱۸۴تا من نکنم چو گل پر از زر دهنت
- شمارهٔ ۱۸۵یک شب خواهم خراب و ناپروایت
- شمارهٔ ۱۸۶در حسن ندارد گل صد پر پایت
- شمارهٔ ۱۸۷ای قبله گه ملک خم ابرویت
- شمارهٔ ۱۸۸بشنو زمن ای قبلۀ جانم رویت
- شمارهٔ ۱۸۹تا گشت عتاب و جنگ با ماش فراخ
- شمارهٔ ۱۹۰شد راحت آن روی دلارای فراخ
درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل
کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.