پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

رباعیات

شمارهٔ ۱۶۷

روی تو بدید عقل را رای برفت

قدّت بخمیده و سرو از جای برفت

بگذشت صبا سحرگهی بر گلزار

بویی تو شنید و زورش از پای برفت

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۶۹دیشب هوس دل غمینم بگرفت
  2. شمارهٔ ۱۷۰وقت سحرش چو عزم رفتن بگرفت
  3. شمارهٔ ۱۷۱آن بت که جهان بغمزۀ مست گرفت
  4. شمارهٔ ۱۷۲گرچه کرمت ز من عنان باز گرفت
  5. شمارهٔ ۱۷۳یارآمد و دست من آشفته گرفت
  6. شمارهٔ ۱۷۴دل باز حدیث شادی افسانه گرفت
  7. شمارهٔ ۱۷۵دل را هوس زلف دلارای گرفت
  8. شمارهٔ ۱۷۶راز تو بنزد این و آن نتوان گفت
همه‌ی رباعیات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.