پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

رباعیات

شمارهٔ ۱۵۶

آنکس که چو شمع آتش اندر جان داشت

شد معتکف مسجد و رخ پنهان داشت

عید آمد و قندیل صفت در محراب

او را به سه زنجیر نگه نتوان داشت

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۵۸فصّاد چو بر رگ تو نشتر بگماشت
  2. شمارهٔ ۱۵۹نقّاش که آن صورت زیبا بنگاشت
  3. شمارهٔ ۱۶۰غافل بودم که یار بر ما بگذشت
  4. شمارهٔ ۱۶۱از بحر کف تو چون برامد تیغت
  5. شمارهٔ ۱۶۲تیغ تو که مغز شهریاران بشکافت
  6. شمارهٔ ۱۶۳چون بلبل مست راه در بستان یافت
  7. شمارهٔ ۱۶۴امشب ز غمت میان خون خواهم خفت
  8. شمارهٔ ۱۶۵بس کس که زجور خلق دل ریش برفت
همه‌ی رباعیات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.