پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

رباعیات

شمارهٔ ۱۵۸

فصّاد چو بر رگ تو نشتر بگماشت

خون در تن من ازین تغابن نگذاشت

خون دید روان از رگ تو دل پنداشت

کازرده شد آن رگی که با جانم داشت

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۶۰غافل بودم که یار بر ما بگذشت
  2. شمارهٔ ۱۶۱از بحر کف تو چون برامد تیغت
  3. شمارهٔ ۱۶۲تیغ تو که مغز شهریاران بشکافت
  4. شمارهٔ ۱۶۳چون بلبل مست راه در بستان یافت
  5. شمارهٔ ۱۶۴امشب ز غمت میان خون خواهم خفت
  6. شمارهٔ ۱۶۵بس کس که زجور خلق دل ریش برفت
  7. شمارهٔ ۱۶۶مویی که ز فرق آن دلارای برفت
  8. شمارهٔ ۱۶۷روی تو بدید عقل را رای برفت
همه‌ی رباعیات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.