پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

رباعیات

شمارهٔ ۱۵۲

همچو نفس تو عمر فرسایی نیست

چون آرزوی تو باد پیمایی نیست

بر عمر بنای آرزو چند کنی؟

چون هیچ بنای عمر برجایی نیست

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۵۴بلبل نالان ز شاخ چون دلشده‌ای‌ست
  2. شمارهٔ ۱۵۵تیمار من پشت دوته باید داشت
  3. شمارهٔ ۱۵۶آنکس که چو شمع آتش اندر جان داشت
  4. شمارهٔ ۱۵۷آمد بر من چو بر کفم زر پنداشت
  5. شمارهٔ ۱۵۸فصّاد چو بر رگ تو نشتر بگماشت
  6. شمارهٔ ۱۵۹نقّاش که آن صورت زیبا بنگاشت
  7. شمارهٔ ۱۶۰غافل بودم که یار بر ما بگذشت
  8. شمارهٔ ۱۶۱از بحر کف تو چون برامد تیغت
همه‌ی رباعیات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.