پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

رباعیات

شمارهٔ ۱۵۰

امشب که بجز یار مرا ساقی نیست

می نالم و ناله ام ز مشتاقی نیست

خود عادت بلبلست فریاد ارنی

بر غنچه ز دل نمودگی باقی نیست

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۵۲همچو نفس تو عمر فرسایی نیست
  2. شمارهٔ ۱۵۳ای در حق من وصل ترارایی ست
  3. شمارهٔ ۱۵۴بلبل نالان ز شاخ چون دلشده‌ای‌ست
  4. شمارهٔ ۱۵۵تیمار من پشت دوته باید داشت
  5. شمارهٔ ۱۵۶آنکس که چو شمع آتش اندر جان داشت
  6. شمارهٔ ۱۵۷آمد بر من چو بر کفم زر پنداشت
  7. شمارهٔ ۱۵۸فصّاد چو بر رگ تو نشتر بگماشت
  8. شمارهٔ ۱۵۹نقّاش که آن صورت زیبا بنگاشت
همه‌ی رباعیات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.