پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

غزلیات

شمارهٔ ۹۵

غمت جز با دلم خوش در نیاید

سرح جز با تو سرکش در نیاید

گشاده کی بود آن مهرۀ دل؟

که با نقش تو در ششدر نیاید

خط کژ طبع تو هم راست طبعست

که جز با لعل تو خوش در نیاید

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۹۷لشکر نوروز بصحرا رسید
  2. شمارهٔ ۹۸می شنوم باز که باری دگر
  3. شمارهٔ ۹۹زهی در حسرت آن چشم مخمور
  4. شمارهٔ ۱۰۰مخور ای دل غم بسیار مخور
  5. شمارهٔ ۱۰۱دمید صبح، چه خسبی چو بخت من برخیز؟
  6. شمارهٔ ۱۰۲ای ز روی تو آب بر آتش
  7. شمارهٔ ۱۰۳زهی مالیده رویت لاله را گوش
  8. شمارهٔ ۱۰۴مکن بر من ستم جانا از ین بیش
همه‌ی غزلیات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.