پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

غزلیات

شمارهٔ ۹۷

لشکر نوروز بصحرا رسید

موسم شادیّ و تماشا رسید

ز آمدن گل ببشارت ز پیش

عید رسید اینک و زیبا رسید

روزه شبانگاه بزد طبل کوچ

بر سر این طارم مینا رسید

بادة نوروز و گلشن همرهند

عید مبارک نه بتنها رسید

در چمن از بس خوشی و رنگ بوی

موکب گل یا برسد، یا رسید

باده بیاور که درین انتظار

جان پیاله بلب ما رسید

سرو چو زد دست در آزادگی

لاجرمش کار ببالا رسید

شاخ شکوفه ست ثریّا وزین

نعرۀ بلبل بثریّا رسید

لاله چو من خیمه بکهسار زد

تا بدلش آتش سودا رسید

داشت صبا بوی سر زلف یار

نیم شبان دوش چو اینجا رسید

آن همه آسایش و راحت چه بود؟

کز دم آن باد بدلها رسید

الحق از آنها که ز روی تم

پار بروی گل رعنا رسید

گفتم ازین پس نزند رای باغ

شکر که امسال بما وا رسید

بوی گل و نعرۀ بلبل ز باغ

چون سخن من بهمه جا رسید

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۹۹زهی در حسرت آن چشم مخمور
  2. شمارهٔ ۱۰۰مخور ای دل غم بسیار مخور
  3. شمارهٔ ۱۰۱دمید صبح، چه خسبی چو بخت من برخیز؟
  4. شمارهٔ ۱۰۲ای ز روی تو آب بر آتش
  5. شمارهٔ ۱۰۳زهی مالیده رویت لاله را گوش
  6. شمارهٔ ۱۰۴مکن بر من ستم جانا از ین بیش
  7. شمارهٔ ۱۰۵گشت آشکاره راز دلم بر زبان اشک
  8. شمارهٔ ۱۰۶گر من ز سوز عشق تو یک دم بر آورم
همه‌ی غزلیات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.