پرش به محتوای اصلی
جویای تبریزی جویای تبریزی

غزلیات

شمارهٔ ۸۹۰

ای من خراب طورک رندانه تان شوم

من خاک راه جلوهٔ مستانه تان شوم

ای ماه طلعتان مگر آیینه دیده اید

من واله نگاه اسیرانه تان شوم

آبی بر آتش جگر بیدلان زنید

ای من اسیر گردش پیمانه تان شوم

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۸۹۲یک‌رنگ بی‌خودی شده از خود بریده‌ام
  2. شمارهٔ ۸۹۳ضعف نگذاشت که یک ره جهد از جا آهم
  3. شمارهٔ ۸۹۴غمی در خاطر هر کس وطن گیرد غمین باشم
  4. شمارهٔ ۸۹۵گلگشت چارباغ برو دوش کرده ایم
  5. شمارهٔ ۸۹۶لخت لخت از یاد رویت شد دل بی کینه ام
  6. شمارهٔ ۸۹۷تا ز عکست برگ گل سیما بود آیینه ام
  7. شمارهٔ ۸۹۸نماید چون جرس در راه شوق شوخ بیباکم
  8. شمارهٔ ۸۹۹ننگ منت بر نتابد همت مردانه ام
همه‌ی غزلیات ←

جویای تبریزی درباره‌ی جویای تبریزی

میرزا دارا یا میرزا دارا بیک جویا تبریزی که اصل وی از تبریز است در کشمیر به دنیا آمد و در تبریز نشو و نما یافت و به سال ۱۱۱۰ یا ۱۱۱۸ه.ق درگذشت. در عهد عالمگیرشاه، مشهور شد و مورد احترام و اکرام وی و حاکمان ‏کشمیر قرار گرفت. جویا تبریزی از چهره‌های نامدار در سبک هندی است. او از مهم‌ترین شاگردان صائب تبریزی به شمار می‌آ...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.