پرش به محتوای اصلی
جویای تبریزی جویای تبریزی

غزلیات

شمارهٔ ۶۰۷

غبارم بر فلک پرواز مانند ملک دارد

هنوز آن کینه جو کین مرا همچون فلک دارد

عجب شوری ست آمیزد چو درد عشق با مستی

کباب لخت دل در بزم می نوشان نمک دارد

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۶۰۹در فضای سینه چون شاهین یادش بر پرد
  2. شمارهٔ ۶۱۰هوای او فلاطون را زخود بیگانه می سازد
  3. شمارهٔ ۶۱۱دل غافل ز ریاضت به صفایی نرسید
  4. شمارهٔ ۶۱۲آه اگر از پیش چشم آن سرو قامت بگذرد
  5. شمارهٔ ۶۱۳با لب خشک آنکه در عشق تو دامن تر کند
  6. شمارهٔ ۶۱۴از خطش آیینهٔ عارض مکدر می شود
  7. شمارهٔ ۶۱۵از آن گلگشت با غم بر سر فریاد می آرد
  8. شمارهٔ ۶۱۶زمی حسن فرنگش چون به فکر آب و رنگ افتد
همه‌ی غزلیات ←

جویای تبریزی درباره‌ی جویای تبریزی

میرزا دارا یا میرزا دارا بیک جویا تبریزی که اصل وی از تبریز است در کشمیر به دنیا آمد و در تبریز نشو و نما یافت و به سال ۱۱۱۰ یا ۱۱۱۸ه.ق درگذشت. در عهد عالمگیرشاه، مشهور شد و مورد احترام و اکرام وی و حاکمان ‏کشمیر قرار گرفت. جویا تبریزی از چهره‌های نامدار در سبک هندی است. او از مهم‌ترین شاگردان صائب تبریزی به شمار می‌آ...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.