پرش به محتوای اصلی
جویای تبریزی جویای تبریزی

غزلیات

شمارهٔ ۶۰۸

نخل بلندی است عشق داغ تو بارش بود

عالم دیوانگی جوش بهارش بود

در ره گم گشتگی در سفر بیخودی

بیدل غمدیده را یاد تو یارش بود

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۶۱۰هوای او فلاطون را زخود بیگانه می سازد
  2. شمارهٔ ۶۱۱دل غافل ز ریاضت به صفایی نرسید
  3. شمارهٔ ۶۱۲آه اگر از پیش چشم آن سرو قامت بگذرد
  4. شمارهٔ ۶۱۳با لب خشک آنکه در عشق تو دامن تر کند
  5. شمارهٔ ۶۱۴از خطش آیینهٔ عارض مکدر می شود
  6. شمارهٔ ۶۱۵از آن گلگشت با غم بر سر فریاد می آرد
  7. شمارهٔ ۶۱۶زمی حسن فرنگش چون به فکر آب و رنگ افتد
  8. شمارهٔ ۶۱۷نه همین عشق سر و تن دل و جان را هم خورد
همه‌ی غزلیات ←

جویای تبریزی درباره‌ی جویای تبریزی

میرزا دارا یا میرزا دارا بیک جویا تبریزی که اصل وی از تبریز است در کشمیر به دنیا آمد و در تبریز نشو و نما یافت و به سال ۱۱۱۰ یا ۱۱۱۸ه.ق درگذشت. در عهد عالمگیرشاه، مشهور شد و مورد احترام و اکرام وی و حاکمان ‏کشمیر قرار گرفت. جویا تبریزی از چهره‌های نامدار در سبک هندی است. او از مهم‌ترین شاگردان صائب تبریزی به شمار می‌آ...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.