پرش به محتوای اصلی
جویای تبریزی جویای تبریزی

غزلیات

شمارهٔ ۵۲۵

دلی که نیست حزین شادمان نمی باشد

گر اینچنین نبود آنچنان نمی باشد

ز حادثات اگر خواهی ایمنی بگریز

به کشوری که در او آسمان نمی باشد

چه مایه نفع که از نقد عمر برگیرد

کسی که در غم سود و زیان نمی باشد

به اوج قرب چسان ره بری ز استدلال

برای بام فلک نردبان نمی باشد

به قدر بودن دنیا به فکر دنیا باش

کسی همیشه در این خاکدان نمی باشد

بهشت نقدی اگر هست در جهان جویا

به جز مصاحبت دوستان نمی باشد

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۵۲۷دلم هر گاه احرام طواف یار می بندد
  2. شمارهٔ ۵۲۸غنچه از نسبت لعل تو نزاکت دارد
  3. شمارهٔ ۵۲۹بی‌رخت گل در چمن آشفتگی‌ها می‌کند
  4. شمارهٔ ۵۳۰خلعت بی طمعی زیب هنرور باشد
  5. شمارهٔ ۵۳۱پا ز سر در ره شوقش چو شرر باید کرد
  6. شمارهٔ ۵۳۲تا قامتش به سیر چمن شد ز جا بلند
  7. شمارهٔ ۵۳۳ترک دنیا باعث نیکویی حال تو شد
  8. شمارهٔ ۵۳۴زلف مشکین تو سرمایهٔ سودا باشد
همه‌ی غزلیات ←

جویای تبریزی درباره‌ی جویای تبریزی

میرزا دارا یا میرزا دارا بیک جویا تبریزی که اصل وی از تبریز است در کشمیر به دنیا آمد و در تبریز نشو و نما یافت و به سال ۱۱۱۰ یا ۱۱۱۸ه.ق درگذشت. در عهد عالمگیرشاه، مشهور شد و مورد احترام و اکرام وی و حاکمان ‏کشمیر قرار گرفت. جویا تبریزی از چهره‌های نامدار در سبک هندی است. او از مهم‌ترین شاگردان صائب تبریزی به شمار می‌آ...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.