شمارهٔ ۳۷۸

ادامه‌ی غزلیات

1. شمارهٔ ۳۸۰آنکه نتوان گشت قربانش پری روی من است
2. شمارهٔ ۳۸۱تا تو رفتی کار صبرم با جنون افتاده است
3. شمارهٔ ۳۸۲از شعاع روی او آفتاب درتاب است
4. شمارهٔ ۳۸۳آنکه کوه درد را بر آه بی بنیاد بست
5. شمارهٔ ۳۸۴همچو گلبن غرق خون شد سرو آهم بی‌رخت
6. شمارهٔ ۳۸۵نونهال من بسی از شاخ گل رعناتر است
7. شمارهٔ ۳۸۶مرا خون دل از دست جانانه ای است
8. شمارهٔ ۳۸۷نبود دلی که در طلب اعتبار نیست