شمارهٔ ۳۷۹

ادامه‌ی غزلیات

1. شمارهٔ ۳۸۱تا تو رفتی کار صبرم با جنون افتاده است
2. شمارهٔ ۳۸۲از شعاع روی او آفتاب درتاب است
3. شمارهٔ ۳۸۳آنکه کوه درد را بر آه بی بنیاد بست
4. شمارهٔ ۳۸۴همچو گلبن غرق خون شد سرو آهم بی‌رخت
5. شمارهٔ ۳۸۵نونهال من بسی از شاخ گل رعناتر است
6. شمارهٔ ۳۸۶مرا خون دل از دست جانانه ای است
7. شمارهٔ ۳۸۷نبود دلی که در طلب اعتبار نیست
8. شمارهٔ ۳۸۸در عشق فتح باب دل از اضطراب هاست