پرش به محتوای اصلی
جویای تبریزی جویای تبریزی

غزلیات

شمارهٔ ۳۸۰

آنکه نتوان گشت قربانش پری روی من است

وانکه بر گردش توان گردید بدخوی من است

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۳۸۲از شعاع روی او آفتاب درتاب است
  2. شمارهٔ ۳۸۳آنکه کوه درد را بر آه بی بنیاد بست
  3. شمارهٔ ۳۸۴همچو گلبن غرق خون شد سرو آهم بی‌رخت
  4. شمارهٔ ۳۸۵نونهال من بسی از شاخ گل رعناتر است
  5. شمارهٔ ۳۸۶مرا خون دل از دست جانانه ای است
  6. شمارهٔ ۳۸۷نبود دلی که در طلب اعتبار نیست
  7. شمارهٔ ۳۸۸در عشق فتح باب دل از اضطراب هاست
  8. شمارهٔ ۳۸۹ای خودآرا ترسم از پهلوی دلآزاریت
همه‌ی غزلیات ←

جویای تبریزی درباره‌ی جویای تبریزی

میرزا دارا یا میرزا دارا بیک جویا تبریزی که اصل وی از تبریز است در کشمیر به دنیا آمد و در تبریز نشو و نما یافت و به سال ۱۱۱۰ یا ۱۱۱۸ه.ق درگذشت. در عهد عالمگیرشاه، مشهور شد و مورد احترام و اکرام وی و حاکمان ‏کشمیر قرار گرفت. جویا تبریزی از چهره‌های نامدار در سبک هندی است. او از مهم‌ترین شاگردان صائب تبریزی به شمار می‌آ...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.