پرش به محتوای اصلی
جویای تبریزی جویای تبریزی

غزلیات

شمارهٔ ۱۰۴۴

باز از تغافلی صف پیمان شکسته ای

طرف کلاه ناز بسامان شکسته ای

صد دشنهٔ به زهر بلا آب داده را

در سینه ام ز شوخی مژگان شکسته ای

از آشناییم لب افسوس می گزی

با ما نمک نخورده نمکدان شکسته ای

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۱۰۴۶تو جنگجو چقدر جور آشنا که نه ای
  2. شمارهٔ ۱۰۴۷خیال تندخویی با دلم سر می‌کند بازی
  3. شمارهٔ ۱۰۴۸ز بس با خویش بردم آرزوی سرمه سا چشمی
  4. شمارهٔ ۱۰۴۹چون بی تو چارهٔ دل محزون کند کسی
  5. شمارهٔ ۱۰۵۰نهانی در حجاب زندگانی
  6. شمارهٔ ۱۰۵۱می افزود چراغ زندگانی
  7. شمارهٔ ۱۰۵۲تا مرا شد با تو ای گل پیرهن دلبستگی
  8. شمارهٔ ۱۰۵۳دست ریزش ساقیا هرگز مباد از ما کشی
همه‌ی غزلیات ←

جویای تبریزی درباره‌ی جویای تبریزی

میرزا دارا یا میرزا دارا بیک جویا تبریزی که اصل وی از تبریز است در کشمیر به دنیا آمد و در تبریز نشو و نما یافت و به سال ۱۱۱۰ یا ۱۱۱۸ه.ق درگذشت. در عهد عالمگیرشاه، مشهور شد و مورد احترام و اکرام وی و حاکمان ‏کشمیر قرار گرفت. جویا تبریزی از چهره‌های نامدار در سبک هندی است. او از مهم‌ترین شاگردان صائب تبریزی به شمار می‌آ...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.