پرش به محتوای اصلی
جویای تبریزی جویای تبریزی

غزلیات

شمارهٔ ۱۰۱۹

از حیا تا رنگ رخسارت به پرواز آمده

بر هوا خیل پری در جلوهٔ ناز آمده

برگهای نسترن از شوخی موج نسیم

فوج ارواح است پنداری به پرواز آمده

جوش حیرت، عرض مطلب را چه رنگین کرده است

موبموی پیکرم آیینهٔ راز آمده

گرد راهش ریخت در جیب هوا بوی بهار

تکیه بر دوش رعونت با صدانداز آمده

یاد رنگین جلوه ای در سینه مستی می کند

فوج طاووسی است هر آهم به پرواز آمده

همچو نی جویا به غیر از ناله دیگر دم نزد

یک نفس لعل لبش با هر که دمساز آمده

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۱۰۲۱زفیض فکر شب ها چون به دور شمع، پروانه
  2. شمارهٔ ۱۰۲۲سال سال از من نمی رسی چه جای ماه ماه
  3. شمارهٔ ۱۰۲۳به جام لاله می رنگ تا بود در کوه
  4. شمارهٔ ۱۰۲۴برنتابد دیدهٔ خونین ما بار نگاه
  5. شمارهٔ ۱۰۲۵رفتیم ز بس با دل پر شور در این راه
  6. شمارهٔ ۱۰۲۶می کشد عکس ترا پر تنگ در بر آینه
  7. شمارهٔ ۱۰۲۷زان چشم مست کار صبوحی کند نگاه
  8. شمارهٔ ۱۰۲۸به زر نگین صفت از بس دل تو بند شده
همه‌ی غزلیات ←

جویای تبریزی درباره‌ی جویای تبریزی

میرزا دارا یا میرزا دارا بیک جویا تبریزی که اصل وی از تبریز است در کشمیر به دنیا آمد و در تبریز نشو و نما یافت و به سال ۱۱۱۰ یا ۱۱۱۸ه.ق درگذشت. در عهد عالمگیرشاه، مشهور شد و مورد احترام و اکرام وی و حاکمان ‏کشمیر قرار گرفت. جویا تبریزی از چهره‌های نامدار در سبک هندی است. او از مهم‌ترین شاگردان صائب تبریزی به شمار می‌آ...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.