پرش به محتوای اصلی
جامی جامی

غزلیات

شمارهٔ ۱۰۰۹

این چنین خوب و نازنین که تویی

نبود هیچ کس چنین که تویی

گر گلستان جنتم بخشند

نروم زان گل زمین که تویی

صحبت جان و تن نیارد تاب

مونس هر دل حزین که تویی

هیچ مرغ دل از تو جان نبرد

باز ازین گونه در کمین که تویی

جامی آخر به داغ دل سوزی

با چنین آه آتشین که تویی

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۱۰۱۱ای صبا گر یاد مهجوران ناشادش دهی
  2. شمارهٔ ۱۰۱۲اغیار را مدام می از جام زر دهی
  3. شمارهٔ ۱۰۱۳ای عمر گرانمایه و ای جان گرامی
  4. شمارهٔ ۱۰۱۴هر قطره می لعل که ریزد به زمینی
  5. شمارهٔ ۱۰۱۵هر زمان از دور رخ بنمایی و پنهان شوی
همه‌ی غزلیات ←

جامی درباره‌ی جامی

نورالدین عبدالرحمن ابن نظام الدین احمد ابن محمد متخلص به جامی در سال ۸۱۷ هجری قمری در خرجرد جام از توابع خراسان متولد شد. .وی بعدها همراه پدرش به سمرقند و هرات رفت و در آن دیار به کسب علم و ادب پرداخت. سپس به سیر و سلوک مشغول و از بزرگان طریقت شد. او نزد سلطان حسین میرزا بایقرا و وزیر فاضل او امیر علیشیر نوایی تقربی خا...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.