شمارهٔ ۳۲ - قاروره بیمار
پاره‌می بخواستم ز نجیب
زان می ناب کز زبیب برند
روز دیگر غلامَکش آورد
پاره‌می که از نجیب برند
شیشه خرد بود و آبی زرد
گنده‌تر زانکه از قضیب برند
گفتی آن زن به مزد بیمارست
کآب چونین بر طبیب برند
ادامه‌ی مقطعات
- شمارهٔ ۳۴ - اشتیاقبخدائی که چنبر گردون
- شمارهٔ ۳۵ - ذم زاد بومچند گوئی مرا که مذمومست
- شمارهٔ ۳۶ - طالعنه بکوشش درست روزی خلق
- شمارهٔ ۳۷ - تکیه بدنیاکسی کودل درین محنت سرابست
- شمارهٔ ۳۸ - آدمی و دنیاآدمی زینجا نخواهد برد هیچ
- شمارهٔ ۳۹ - تهنیت عیدای لقای تو عید اهل کرم
- شمارهٔ ۴۰ - زاده سپاهانای که همای کرم طبع تو
- شمارهٔ ۴۱ - جواب مجدالدین همگریک قطعه سوی بنده فرستاد مجددین
درباره‌ی جمال‌الدین عبدالرزاق
جمال الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی شاعر سدهٔ ششم هجری بود (درگذشته به سال ۵۸۸ هجری قمری). او از بنیانگذاران سبک عراقی به شمار می‌رود. فرزند وی کمال‌الدین اسماعیل نیز از شاعران بزرگ ایران زمین است. وی در اصفهان زاده شد اما به آذربایجان نیز سفر کرد و گویا در نقاشی نیز دست داشته و با خاقانی شروانی و انوری و ظهیر فاریاب...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.