پرش به محتوای اصلی
جمال‌الدین عبدالرزاق

مقطعات

شمارهٔ ۲۲ - پیام بیار

سلام من برسان ای نسیم باد صبا

بدان دیار که آنجا مقام یار منست

نیازمندی من عرضه ده بحضرت یار

چنانکه لایق این عهد استوار منست

و گر ملول نگردد بگویش آهسته

که در فراق رخت زیستن نه کار منست

ادامه‌ی مقطعات

  1. شمارهٔ ۲۴ - قناعتتا حصه قناعت گشتست ملک من
  2. شمارهٔ ۲۵ - مرد از عقل محترم استای کریمی که پشت چرخ فلک
  3. شمارهٔ ۲۶ - پیریوقت است دلا اگر بترسی
  4. شمارهٔ ۲۷ - موی سپیدموی سپید چیست ندانی زبان مرگ
  5. شمارهٔ ۲۸اوحدالدین توئی آنکس که ملوک
  6. شمارهٔ ۲۹ - خرابی بن و خلل سقفهر که را شد فراخ سفره زیر
  7. شمارهٔ ۳۰ - پوزش و سپاسدوش عقلم که نیست گفت ای آن
  8. شمارهٔ ۳۱ - شیشه آبقدری می صاف کهنی خواسته بودم
همه‌ی مقطعات ←

درباره‌ی جمال‌الدین عبدالرزاق

جمال الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی شاعر سدهٔ ششم هجری بود (درگذشته به سال ۵۸۸ هجری قمری). او از بنیانگذاران سبک عراقی به شمار می‌رود. فرزند وی کمال‌الدین اسماعیل نیز از شاعران بزرگ ایران زمین است. وی در اصفهان زاده شد اما به آذربایجان نیز سفر کرد و گویا در نقاشی نیز دست داشته و با خاقانی شروانی و انوری و ظهیر فاریاب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.