پرش به محتوای اصلی
جلال عضد جلال عضد

رباعیّات

شمارهٔ ۳۵

اشکم ز دُر افکند بسی خوشه به خاک

بر عزم سفر کرد روان توشه به خاک

پوشیده سیاه قرّة العینم از آنک

هر روز کند چند جگر گوشه به خاک

ادامه‌ی رباعیّات

  1. شمارهٔ ۳۷گویند که جمشید به کف داشت مدام
  2. شمارهٔ ۳۸دیشب که مراجعت فتاد از سفرم
  3. شمارهٔ ۳۹تا از جگر خصم کبابی نخورم
  4. شمارهٔ ۴۰زد نرگس مست پرخمارش تیرم
  5. شمارهٔ ۴۱هر شب مَی اشک خویشتن نوش کنم
  6. شمارهٔ ۴۲من با تو نیامدم که صحرا بینم
  7. شمارهٔ ۴۳من گوهر تو به قیمتی کم ندهم
  8. شمارهٔ ۴۴پیوسته به داغ آن کمان ابرویم
همه‌ی رباعیّات ←

جلال عضد درباره‌ی جلال عضد

سید جلال الدین عضد یزدی معروف به جلال عضد و متخلص به «جلال» شاعر سدهٔ هشتم هجری و ستایندهٔ برخی امیران چوپانی و آل اینجو بوده است. وی فرزند سیدِ عَضُدِ یزدی از شاعران سدۀ هفت و هشت هجری، و از رجال دورۀ ابوسعید بهادر و وزیر امیر مبارزالدین و بزرگ سادات یزدی بود. تاریخ تولد و وفات جلال به درستی روشن نیست. از دیوان وی ب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.