پرش به محتوای اصلی
جلال عضد جلال عضد

رباعیّات

شمارهٔ ۳۴

چون بگشایی طرّۀ پیچیدۀ خویش

خشنود شوم ز بخت شوریدۀ خویش

چون زلف سیاه تو کند بی خوابم

در دیده کشم سیاهی دیدۀ خویش

ادامه‌ی رباعیّات

  1. شمارهٔ ۳۶تا چرخْ صفت تو راست خندان لب لعل
  2. شمارهٔ ۳۷گویند که جمشید به کف داشت مدام
  3. شمارهٔ ۳۸دیشب که مراجعت فتاد از سفرم
  4. شمارهٔ ۳۹تا از جگر خصم کبابی نخورم
  5. شمارهٔ ۴۰زد نرگس مست پرخمارش تیرم
  6. شمارهٔ ۴۱هر شب مَی اشک خویشتن نوش کنم
  7. شمارهٔ ۴۲من با تو نیامدم که صحرا بینم
  8. شمارهٔ ۴۳من گوهر تو به قیمتی کم ندهم
همه‌ی رباعیّات ←

جلال عضد درباره‌ی جلال عضد

سید جلال الدین عضد یزدی معروف به جلال عضد و متخلص به «جلال» شاعر سدهٔ هشتم هجری و ستایندهٔ برخی امیران چوپانی و آل اینجو بوده است. وی فرزند سیدِ عَضُدِ یزدی از شاعران سدۀ هفت و هشت هجری، و از رجال دورۀ ابوسعید بهادر و وزیر امیر مبارزالدین و بزرگ سادات یزدی بود. تاریخ تولد و وفات جلال به درستی روشن نیست. از دیوان وی ب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.