جلال عضد
شمارهٔ ۳۹
تا از جگر خصم کبابی نخورم
وز کاسه کلّه اش شرابی نخورم
حقّا که نخسبم و نگیرم آرام
باللّه که نیاسایم و آبی نخورم
جلال عضد
ادامه‌ی رباعیّات
- شمارهٔ ۴۱هر شب مَی اشک خویشتن نوش کنم
- شمارهٔ ۴۲من با تو نیامدم که صحرا بینم
- شمارهٔ ۴۳من گوهر تو به قیمتی کم ندهم
- شمارهٔ ۴۴پیوسته به داغ آن کمان ابرویم
- شمارهٔ ۴۵نرگس بشد و ابر بَرو شد گریان
- شمارهٔ ۴۶شد دیده به عشق رهنمون دل من
- شمارهٔ ۴۷شاها! خصمت چو تیره شد اختر او
- شمارهٔ ۴۸ای در نظرم جهان سیاه از غم تو
درباره‌ی جلال عضد
سید جلال الدین عضد یزدی معروف به جلال عضد و متخلص به «جلال» شاعر سدهٔ هشتم هجری و ستایندهٔ برخی امیران چوپانی و آل اینجو بوده است. وی فرزند سیدِ عَضُدِ یزدی از شاعران سدۀ هفت و هشت هجری، و از رجال دورۀ ابوسعید بهادر و وزیر امیر مبارزالدین و بزرگ سادات یزدی بود. تاریخ تولد و وفات جلال به درستی روشن نیست. از دیوان وی ب...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.