جلال عضد
شمارهٔ ۳۷
گویند که جمشید به کف داشت مدام
جامی که جهان نمای بود آن را نام
در پارس که تخت گاه جمشید آمد
امروز تو جمشیدی و بر دست تو جام
جلال عضد
ادامه‌ی رباعیّات
- شمارهٔ ۳۹تا از جگر خصم کبابی نخورم
- شمارهٔ ۴۰زد نرگس مست پرخمارش تیرم
- شمارهٔ ۴۱هر شب مَی اشک خویشتن نوش کنم
- شمارهٔ ۴۲من با تو نیامدم که صحرا بینم
- شمارهٔ ۴۳من گوهر تو به قیمتی کم ندهم
- شمارهٔ ۴۴پیوسته به داغ آن کمان ابرویم
- شمارهٔ ۴۵نرگس بشد و ابر بَرو شد گریان
- شمارهٔ ۴۶شد دیده به عشق رهنمون دل من
درباره‌ی جلال عضد
سید جلال الدین عضد یزدی معروف به جلال عضد و متخلص به «جلال» شاعر سدهٔ هشتم هجری و ستایندهٔ برخی امیران چوپانی و آل اینجو بوده است. وی فرزند سیدِ عَضُدِ یزدی از شاعران سدۀ هفت و هشت هجری، و از رجال دورۀ ابوسعید بهادر و وزیر امیر مبارزالدین و بزرگ سادات یزدی بود. تاریخ تولد و وفات جلال به درستی روشن نیست. از دیوان وی ب...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.