پرش به محتوای اصلی
جهان ملک خاتون جهان ملک خاتون

رباعیات

شمارهٔ ۳۲۳

محروم مگر از کرمم نگذاری

زین بیش به دریای غمم نگذاری

چون غیر در تو نیستم ملجایی

امید چنان که ضایعم نگذاری

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۳۲۵یارب تو گشا بر من بیچاره دری
  2. شمارهٔ ۳۲۶گویند که دوش شحنگان تتری
  3. شمارهٔ ۳۲۷بیچاره دل از فلک جفا بُرده بسی
  4. شمارهٔ ۳۲۸سرگردانم چو گوی در دست کسی
  5. شمارهٔ ۳۲۹یاد تو ز دل دور نباشد نفسی
  6. شمارهٔ ۳۳۰افتاده مرا با سر زلفت هوسی
  7. شمارهٔ ۳۳۱ما ها همه شیرینی و لطف و نمکی
  8. شمارهٔ ۳۳۲کردیم بسی جام لبالب خالی
همه‌ی رباعیات ←

جهان ملک خاتون درباره‌ی جهان ملک خاتون

جَهانْ‌مَلِک خاتون دختر جلال الدین مسعودشاه اینجو (بنیان‌گذار فرمان‌روایی اینجو در فارس) شاهدخت و بانوی شاعر ایرانی است که در نیمهٔ دوم سدهٔ هشتم هجری می‌زیست؛ وی زادهٔ پیش از ۷۲۴ هجری قمری در شیراز و درگذشته بین ۷۸۴ تا ۷۹۵ هجری قمری است. او هم‌دوره با حافظ و عبید زاکانی بود و با عبید زاکانی مشاعره و رودررویی داشته است...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.