پرش به محتوای اصلی
جهان ملک خاتون جهان ملک خاتون

رباعیات

شمارهٔ ۳۲۶

گویند که دوش شحنگان تتری

دزدی بگرفتند به صد حیله‌گری

و امروز به آویختنش می‌بردند

می‌گفت رها کن که گریبان بدری

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۳۲۸سرگردانم چو گوی در دست کسی
  2. شمارهٔ ۳۲۹یاد تو ز دل دور نباشد نفسی
  3. شمارهٔ ۳۳۰افتاده مرا با سر زلفت هوسی
  4. شمارهٔ ۳۳۱ما ها همه شیرینی و لطف و نمکی
  5. شمارهٔ ۳۳۲کردیم بسی جام لبالب خالی
  6. شمارهٔ ۳۳۳لیلی لیلی ز دست دل واویلی
  7. شمارهٔ ۳۳۴تا کرد دلم به عشق رویت میلی
  8. شمارهٔ ۳۳۵تا دید جمال تو به چشمم لیلی
همه‌ی رباعیات ←

جهان ملک خاتون درباره‌ی جهان ملک خاتون

جَهانْ‌مَلِک خاتون دختر جلال الدین مسعودشاه اینجو (بنیان‌گذار فرمان‌روایی اینجو در فارس) شاهدخت و بانوی شاعر ایرانی است که در نیمهٔ دوم سدهٔ هشتم هجری می‌زیست؛ وی زادهٔ پیش از ۷۲۴ هجری قمری در شیراز و درگذشته بین ۷۸۴ تا ۷۹۵ هجری قمری است. او هم‌دوره با حافظ و عبید زاکانی بود و با عبید زاکانی مشاعره و رودررویی داشته است...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.