پرش به محتوای اصلی
جهان ملک خاتون جهان ملک خاتون

رباعیات

شمارهٔ ۳۳۵

تا دید جمال تو به چشمم لیلی

از دیده روانست به هر سیلی

مجنون تواَم ز جانت ای سرو روان

فریاد که سوی ما نداری میلی

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۳۳۷مجنون نفسی بزد که لیلی لیلی
  2. شمارهٔ ۳۳۸رنجور غم عشق تواَم تا دانی
  3. شمارهٔ ۳۳۹دادم به تو دل من ز سر نادانی
  4. شمارهٔ ۳۴۰چون لاله نزار خون جگر تا دانی
  5. شمارهٔ ۳۴۱دل چند کشد به عشق سرگردانی
  6. شمارهٔ ۳۴۲ای داده مرا به عشق سرگردانی
  7. شمارهٔ ۳۴۳تا چند دلا ناله و فریاد کنی
  8. شمارهٔ ۳۴۴تا چند دلم را به غمی رام کنی
همه‌ی رباعیات ←

جهان ملک خاتون درباره‌ی جهان ملک خاتون

جَهانْ‌مَلِک خاتون دختر جلال الدین مسعودشاه اینجو (بنیان‌گذار فرمان‌روایی اینجو در فارس) شاهدخت و بانوی شاعر ایرانی است که در نیمهٔ دوم سدهٔ هشتم هجری می‌زیست؛ وی زادهٔ پیش از ۷۲۴ هجری قمری در شیراز و درگذشته بین ۷۸۴ تا ۷۹۵ هجری قمری است. او هم‌دوره با حافظ و عبید زاکانی بود و با عبید زاکانی مشاعره و رودررویی داشته است...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.