پرش به محتوای اصلی
جهان ملک خاتون جهان ملک خاتون

رباعیات

شمارهٔ ۳۳۸

رنجور غم عشق تواَم تا دانی

من درد تو دارم و تواَم درمانی

گفتم به طبیب اگر بدانی حالم

بی شک به علاج درد ما درمانی

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۳۴۰چون لاله نزار خون جگر تا دانی
  2. شمارهٔ ۳۴۱دل چند کشد به عشق سرگردانی
  3. شمارهٔ ۳۴۲ای داده مرا به عشق سرگردانی
  4. شمارهٔ ۳۴۳تا چند دلا ناله و فریاد کنی
  5. شمارهٔ ۳۴۴تا چند دلم را به غمی رام کنی
  6. شمارهٔ ۳۴۵ای دوست چه شد چه شد که یادم نکنی
  7. شمارهٔ ۳۴۶دارم به امید یار خندان دهنی
  8. شمارهٔ ۳۴۷ای مایه درمان نفسی ننشینی
همه‌ی رباعیات ←

جهان ملک خاتون درباره‌ی جهان ملک خاتون

جَهانْ‌مَلِک خاتون دختر جلال الدین مسعودشاه اینجو (بنیان‌گذار فرمان‌روایی اینجو در فارس) شاهدخت و بانوی شاعر ایرانی است که در نیمهٔ دوم سدهٔ هشتم هجری می‌زیست؛ وی زادهٔ پیش از ۷۲۴ هجری قمری در شیراز و درگذشته بین ۷۸۴ تا ۷۹۵ هجری قمری است. او هم‌دوره با حافظ و عبید زاکانی بود و با عبید زاکانی مشاعره و رودررویی داشته است...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.