پرش به محتوای اصلی
جهان ملک خاتون جهان ملک خاتون

رباعیات

شمارهٔ ۳۳۲

کردیم بسی جام لبالب خالی

تا بو که نهیم لب بر آن لب حالی

ترسنده از آن شدم که ناگاه ز جان

بی وصل لبت کنیم قالب خالی

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۳۳۴تا کرد دلم به عشق رویت میلی
  2. شمارهٔ ۳۳۵تا دید جمال تو به چشمم لیلی
  3. شمارهٔ ۳۳۶روزی ز دری گذشتم اندر خیلی
  4. شمارهٔ ۳۳۷مجنون نفسی بزد که لیلی لیلی
  5. شمارهٔ ۳۳۸رنجور غم عشق تواَم تا دانی
  6. شمارهٔ ۳۳۹دادم به تو دل من ز سر نادانی
  7. شمارهٔ ۳۴۰چون لاله نزار خون جگر تا دانی
  8. شمارهٔ ۳۴۱دل چند کشد به عشق سرگردانی
همه‌ی رباعیات ←

جهان ملک خاتون درباره‌ی جهان ملک خاتون

جَهانْ‌مَلِک خاتون دختر جلال الدین مسعودشاه اینجو (بنیان‌گذار فرمان‌روایی اینجو در فارس) شاهدخت و بانوی شاعر ایرانی است که در نیمهٔ دوم سدهٔ هشتم هجری می‌زیست؛ وی زادهٔ پیش از ۷۲۴ هجری قمری در شیراز و درگذشته بین ۷۸۴ تا ۷۹۵ هجری قمری است. او هم‌دوره با حافظ و عبید زاکانی بود و با عبید زاکانی مشاعره و رودررویی داشته است...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.