پرش به محتوای اصلی
جهان ملک خاتون جهان ملک خاتون

رباعیات

شمارهٔ ۳۳۱

ما ها همه شیرینی و لطف و نمکی

نه ماه زمین نه آفتاب فلکی

تو آدمیی و دیگران آدمیند

نی نی تو که خط سبز داری ملکی

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۳۳۳لیلی لیلی ز دست دل واویلی
  2. شمارهٔ ۳۳۴تا کرد دلم به عشق رویت میلی
  3. شمارهٔ ۳۳۵تا دید جمال تو به چشمم لیلی
  4. شمارهٔ ۳۳۶روزی ز دری گذشتم اندر خیلی
  5. شمارهٔ ۳۳۷مجنون نفسی بزد که لیلی لیلی
  6. شمارهٔ ۳۳۸رنجور غم عشق تواَم تا دانی
  7. شمارهٔ ۳۳۹دادم به تو دل من ز سر نادانی
  8. شمارهٔ ۳۴۰چون لاله نزار خون جگر تا دانی
همه‌ی رباعیات ←

جهان ملک خاتون درباره‌ی جهان ملک خاتون

جَهانْ‌مَلِک خاتون دختر جلال الدین مسعودشاه اینجو (بنیان‌گذار فرمان‌روایی اینجو در فارس) شاهدخت و بانوی شاعر ایرانی است که در نیمهٔ دوم سدهٔ هشتم هجری می‌زیست؛ وی زادهٔ پیش از ۷۲۴ هجری قمری در شیراز و درگذشته بین ۷۸۴ تا ۷۹۵ هجری قمری است. او هم‌دوره با حافظ و عبید زاکانی بود و با عبید زاکانی مشاعره و رودررویی داشته است...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.