پرش به محتوای اصلی
جهان ملک خاتون جهان ملک خاتون

رباعیات

شمارهٔ ۳۳۰

افتاده مرا با سر زلفت هوسی

با دل نبود عقل مرا دسترسی

سرّ غم تو نهفته در سینه شدم

واقف نبود جز دل من هیچکسی

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۳۳۲کردیم بسی جام لبالب خالی
  2. شمارهٔ ۳۳۳لیلی لیلی ز دست دل واویلی
  3. شمارهٔ ۳۳۴تا کرد دلم به عشق رویت میلی
  4. شمارهٔ ۳۳۵تا دید جمال تو به چشمم لیلی
  5. شمارهٔ ۳۳۶روزی ز دری گذشتم اندر خیلی
  6. شمارهٔ ۳۳۷مجنون نفسی بزد که لیلی لیلی
  7. شمارهٔ ۳۳۸رنجور غم عشق تواَم تا دانی
  8. شمارهٔ ۳۳۹دادم به تو دل من ز سر نادانی
همه‌ی رباعیات ←

جهان ملک خاتون درباره‌ی جهان ملک خاتون

جَهانْ‌مَلِک خاتون دختر جلال الدین مسعودشاه اینجو (بنیان‌گذار فرمان‌روایی اینجو در فارس) شاهدخت و بانوی شاعر ایرانی است که در نیمهٔ دوم سدهٔ هشتم هجری می‌زیست؛ وی زادهٔ پیش از ۷۲۴ هجری قمری در شیراز و درگذشته بین ۷۸۴ تا ۷۹۵ هجری قمری است. او هم‌دوره با حافظ و عبید زاکانی بود و با عبید زاکانی مشاعره و رودررویی داشته است...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.