پرش به محتوای اصلی
جهان ملک خاتون جهان ملک خاتون

رباعیات

شمارهٔ ۳۲۸

سرگردانم چو گوی در دست کسی

کز وی نتوانم که شکیبم نفسی

برخیز و بیا که طاقت هجر نماند

بشتاب که انتظار بردیم بسی

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۳۳۰افتاده مرا با سر زلفت هوسی
  2. شمارهٔ ۳۳۱ما ها همه شیرینی و لطف و نمکی
  3. شمارهٔ ۳۳۲کردیم بسی جام لبالب خالی
  4. شمارهٔ ۳۳۳لیلی لیلی ز دست دل واویلی
  5. شمارهٔ ۳۳۴تا کرد دلم به عشق رویت میلی
  6. شمارهٔ ۳۳۵تا دید جمال تو به چشمم لیلی
  7. شمارهٔ ۳۳۶روزی ز دری گذشتم اندر خیلی
  8. شمارهٔ ۳۳۷مجنون نفسی بزد که لیلی لیلی
همه‌ی رباعیات ←

جهان ملک خاتون درباره‌ی جهان ملک خاتون

جَهانْ‌مَلِک خاتون دختر جلال الدین مسعودشاه اینجو (بنیان‌گذار فرمان‌روایی اینجو در فارس) شاهدخت و بانوی شاعر ایرانی است که در نیمهٔ دوم سدهٔ هشتم هجری می‌زیست؛ وی زادهٔ پیش از ۷۲۴ هجری قمری در شیراز و درگذشته بین ۷۸۴ تا ۷۹۵ هجری قمری است. او هم‌دوره با حافظ و عبید زاکانی بود و با عبید زاکانی مشاعره و رودررویی داشته است...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.