پرش به محتوای اصلی
جهان ملک خاتون جهان ملک خاتون

رباعیات

شمارهٔ ۳۲۱

ای نام تو بر زبان جانم جاری

همراه تواَم به خواب و در بیداری

تا بنده بیچاره خود را آخر

محروم ز لطف خویشتن مگذاری

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۳۲۳محروم مگر از کرمم نگذاری
  2. شمارهٔ ۳۲۴هر روز به شیوه‌ای و لطفی دگری
  3. شمارهٔ ۳۲۵یارب تو گشا بر من بیچاره دری
  4. شمارهٔ ۳۲۶گویند که دوش شحنگان تتری
  5. شمارهٔ ۳۲۷بیچاره دل از فلک جفا بُرده بسی
  6. شمارهٔ ۳۲۸سرگردانم چو گوی در دست کسی
  7. شمارهٔ ۳۲۹یاد تو ز دل دور نباشد نفسی
  8. شمارهٔ ۳۳۰افتاده مرا با سر زلفت هوسی
همه‌ی رباعیات ←

جهان ملک خاتون درباره‌ی جهان ملک خاتون

جَهانْ‌مَلِک خاتون دختر جلال الدین مسعودشاه اینجو (بنیان‌گذار فرمان‌روایی اینجو در فارس) شاهدخت و بانوی شاعر ایرانی است که در نیمهٔ دوم سدهٔ هشتم هجری می‌زیست؛ وی زادهٔ پیش از ۷۲۴ هجری قمری در شیراز و درگذشته بین ۷۸۴ تا ۷۹۵ هجری قمری است. او هم‌دوره با حافظ و عبید زاکانی بود و با عبید زاکانی مشاعره و رودررویی داشته است...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.