پرش به محتوای اصلی
جهان ملک خاتون جهان ملک خاتون

رباعیات

شمارهٔ ۳۲۰

دلدار نمی‌دهد مرا کام شبی

دلشاد نگشتم از دلارام شبی

چون بر درت آیم و درم نگشایی

شاید که بیایم از در بام شبی

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۳۲۲تا چند مرا بی سر و سامان داری
  2. شمارهٔ ۳۲۳محروم مگر از کرمم نگذاری
  3. شمارهٔ ۳۲۴هر روز به شیوه‌ای و لطفی دگری
  4. شمارهٔ ۳۲۵یارب تو گشا بر من بیچاره دری
  5. شمارهٔ ۳۲۶گویند که دوش شحنگان تتری
  6. شمارهٔ ۳۲۷بیچاره دل از فلک جفا بُرده بسی
  7. شمارهٔ ۳۲۸سرگردانم چو گوی در دست کسی
  8. شمارهٔ ۳۲۹یاد تو ز دل دور نباشد نفسی
همه‌ی رباعیات ←

جهان ملک خاتون درباره‌ی جهان ملک خاتون

جَهانْ‌مَلِک خاتون دختر جلال الدین مسعودشاه اینجو (بنیان‌گذار فرمان‌روایی اینجو در فارس) شاهدخت و بانوی شاعر ایرانی است که در نیمهٔ دوم سدهٔ هشتم هجری می‌زیست؛ وی زادهٔ پیش از ۷۲۴ هجری قمری در شیراز و درگذشته بین ۷۸۴ تا ۷۹۵ هجری قمری است. او هم‌دوره با حافظ و عبید زاکانی بود و با عبید زاکانی مشاعره و رودررویی داشته است...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.