جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۱۳۹
ای روی تو سرخ چون گل شفتالود
از دیده ما خون جگر را پالود
خونم چو کرا نمی‌کند دستش را
آخر ز چه روی دست را می‌آلود
جهان ملک خاتون
ادامه‌ی رباعیات
- شمارهٔ ۱۴۱از چرخ بجز جفا چه در بار آید
- شمارهٔ ۱۴۲مشّاطه چو حسن دوست آراسته دید
- شمارهٔ ۱۴۳بستان دلم همیشه نار آرد بار
- شمارهٔ ۱۴۴زین بیش مرا خسته و دل ریش مدار
- شمارهٔ ۱۴۵ای دوست مرا به کام دشمن مگذار
- شمارهٔ ۱۴۶بلبل دیدم به باغ با ناله زار
- شمارهٔ ۱۴۷شیراز خوش است خاصه در فصل بهار
- شمارهٔ ۱۴۸آمد گه بلبل و گل و فصل بهار
درباره‌ی جهان ملک خاتون
جَهانْ‌مَلِک خاتون دختر جلال الدین مسعودشاه اینجو (بنیان‌گذار فرمان‌روایی اینجو در فارس) شاهدخت و بانوی شاعر ایرانی است که در نیمهٔ دوم سدهٔ هشتم هجری می‌زیست؛ وی زادهٔ پیش از ۷۲۴ هجری قمری در شیراز و درگذشته بین ۷۸۴ تا ۷۹۵ هجری قمری است. او هم‌دوره با حافظ و عبید زاکانی بود و با عبید زاکانی مشاعره و رودررویی داشته است...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.