جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۱۲۰
دل داد به دست باد پیغامی چند
کز لعل تو کی نوش کنم جامی چند
آن چشم تو یا فتنه دور قمرست
وین زلف مسلسل است یا دامی چند
جهان ملک خاتون
ادامه‌ی رباعیات
- شمارهٔ ۱۲۲دل حلقه عشق دوست در گوش کند
- شمارهٔ ۱۲۳دلبر چو نظر بر من مسکین افکند
- شمارهٔ ۱۲۴حسن تو حسد بر مه و پروین افکند
- شمارهٔ ۱۲۵فریاد ز دست جور این چرخ بلند
- شمارهٔ ۱۲۶این درد مرا طبیب درمان نکند
- شمارهٔ ۱۲۷چون قدّ تو سرو سرفرازی نکند
- شمارهٔ ۱۲۸دل میل بجز تو سوی کس می‌نکند
- شمارهٔ ۱۲۹با روی تو میل دل به رویی نکند
درباره‌ی جهان ملک خاتون
جَهانْ‌مَلِک خاتون دختر جلال الدین مسعودشاه اینجو (بنیان‌گذار فرمان‌روایی اینجو در فارس) شاهدخت و بانوی شاعر ایرانی است که در نیمهٔ دوم سدهٔ هشتم هجری می‌زیست؛ وی زادهٔ پیش از ۷۲۴ هجری قمری در شیراز و درگذشته بین ۷۸۴ تا ۷۹۵ هجری قمری است. او هم‌دوره با حافظ و عبید زاکانی بود و با عبید زاکانی مشاعره و رودررویی داشته است...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.