پرش به محتوای اصلی
جهان ملک خاتون جهان ملک خاتون

رباعیات

شمارهٔ ۱۲۸

دل میل بجز تو سوی کس می‌نکند

جز دیدن روی تو هوس می‌نکند

چندش گویم دلا نصیحت بپذیر

سودای غمش بسی و بس می‌نکند

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۳۰تا در دل من پیام تو خواهد بود
  2. شمارهٔ ۱۳۱من دوش قضا یار و قدر پشتم بود
  3. شمارهٔ ۱۳۲امشب مه ده چار بیاراسته بود
  4. شمارهٔ ۱۳۳ای آنکه تو را نظیر و همتا نبود
  5. شمارهٔ ۱۳۴بیچاره کسی که محرمش کس نبود
  6. شمارهٔ ۱۳۵روزیت هوای من درویش نبود
  7. شمارهٔ ۱۳۶فریاد ز دست جور این چرخ کبود
  8. شمارهٔ ۱۳۷بیچاره کسی که از وطن دور شود
همه‌ی رباعیات ←

جهان ملک خاتون درباره‌ی جهان ملک خاتون

جَهانْ‌مَلِک خاتون دختر جلال الدین مسعودشاه اینجو (بنیان‌گذار فرمان‌روایی اینجو در فارس) شاهدخت و بانوی شاعر ایرانی است که در نیمهٔ دوم سدهٔ هشتم هجری می‌زیست؛ وی زادهٔ پیش از ۷۲۴ هجری قمری در شیراز و درگذشته بین ۷۸۴ تا ۷۹۵ هجری قمری است. او هم‌دوره با حافظ و عبید زاکانی بود و با عبید زاکانی مشاعره و رودررویی داشته است...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.